
இந்தியாவின் 52 ஆவது உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியாகப் பொறுப்புவகித்து, கடந்த நவம்பர் 23 ஆம் தேதி ஓய்வு பெற்றுள்ளார் மாண்பமை பி.ஆர்.கவாய் அவர்கள். அவர் தனது பணிக் காலத்தில் இந்திய நாட்டுக்கு நல்ல பல நீதிகளைச் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறார்.
தலைமை நீதிபதிக்கு இதுவரை வரலாற்றில் இல்லாத வகையில் அவமானம் இழைக்கப்பட்டது. நீதியரசர் கவாய் மீது டெல்லி வழக்கறிஞர் ராகேஷ் கிஷோர் (71) என்பவர், கடந்த மாதம் காலணியை வீசினார். “சனாதன தர்மத்தை அவமதிப்பதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது” என தொடர்ந்து கத்திக் கூச்சல் போட்டுள்ளார் அந்த வழக்கறிஞர்.
அவர் மீதும் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை. கேட்டால், ‘அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டாம் என்று தலைமை நீதிபதியே சொல்லிவிட்டார்’ என்கிறார்கள். நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டாம் என்பது அவரது பெருந்தன்மையாக இருக்கலாம். ஆனால், தலைமை நீதிபதியின் மாண்பைக் காக்க வேண்டியது ஒன்றிய அரசின் பொறுப்பு அல்லவா? அதைக் கூடச் செய்யவில்லை.
“அரசுக்கு எதிரான வழக்கை என் தலைமையிலான அமர்வு விசாரிப்பதை ஒன்றிய அரசு விரும்பவில்லை” என்று வெளிப்படையாக தலைமை நீதிபதி பி.ஆர்.கவாய் குற்றஞ்சாட்டினார். பல்வேறு தீர்ப்பாயங்களின் தலைவர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்களின் சேவைக்கான நிபந்தனைகளை (uniform Service Conditions) ஒரே மாதிரியாக்கும் தீர்ப்பாய புனரமைப்புச் சட்ட விவகாரம் தொடர்பாக ஒன்றிய அரசுக்கு எதிராக பல்வேறு மனுக்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டன.
இந்த மனுக்கள் தலைமை நீதிபதி பி.ஆர்.கவாய் மற்றும் நீதிபதி வினோத் சந்திரன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வில் விசாரிக்கப்பட்டு வரும்போதே, ‘5 நீதிபதிகள் அமர்வு விசாரிக்க வேண்டும்’ என்று ஒன்றிய அரசின் சார்பில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இதனைத் தள்ளுபடி செய்தார் தலைமை நீதிபதி கவாய்.
“அரசுக்கு, எதிரான வழக்கை எனது அமர்வு விசாரிப்பதை மத்திய அரசு விரும்பவில்லை என்று நினைக்கிறேன். விரைவில் நான் ஓய்வு பெறப்போவதால் மத்திய அரசு இப்படியான செயலை எடுத்து இருக்கலாம்.” என்று வெளிப்படையாக தலைமை நீதிபதி வருந்தினார்.

இத்தகைய சூழலில்தான் அவர் தலைமை நீதிபதி பொறுப்பை வகித்தார். இருப்பினும் அவர் வழங்கிய பல வழிகாட்டுதல்கள் முக்கியமானவை.
1.மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநிலச் சட்டமன்றங்களின் உரிமையை நிலைநாட்டியது மாண்பமை தலைமை நீதிபதி கவாய் அமர்வு. “சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றி அனுப்பி வைக்கப்பட்ட மசோதாக்களை ஆளுநர் நிறுத்திவைப்பது கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கு எதிரானது” என்று தீர்ப்பளித்தார்.
“மசோதாவுக்கு ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டும், குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்பலாம், சட்டப்பேரவைக்குத் திருப்பி அனுப்பலாம். இந்த மூன்றில் ஒன்றைத்தான் ஆளுநர் தேர்ந்தெடுக்க முடியுமே தவிர, ஒன்றிய அரசு கூறுவதுபோல் நான்காவதாக எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. அரசியல் சாசனப்பிரிவு 200, 201–ன் படி மசோதாக்களுக்கு ஆளுநர் மற்றும் குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் வழங்க வேண்டும்.
இல்லையெனில் சட்டப்பேரவைக்கு மசோதாவை ஆளுநர் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும். மசோதாக்கள்மீது முடிவெடுக்காமல் காலவரம்பின்றிக் கிடப்பில் வைக்க ஆளுநருக்கு அதிகாரம் கிடையாது. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுக்கே அதிகாரம் இருக்கிறது.
மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசும், அதன் அமைச்சரவையுமே முதன்மையான இடத்தில் இருக்கின்றன. மசோதாக்கள் விவகாரத்தில் இடையூறு விளைவிக்கும் அணுகுமுறையை ஆளுநர்கள் மேற்கொள்ளக் கூடாது. ஆளுநர் செயல்படாமல் இருந்தால் அரசியல் அமைப்பு, நீதிமன்றங்கள் அதனை ஆய்வு செய்யும். அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின்படியே ஆளுநர் செயல்பட வேண்டும்” என்பது கூட்டாட்சித் தத்துவத்துக்குக் காட்டிய வழியாகும்.

2. உச்சநீதிமன்றச் செய்தியாளர்களுக்கு அளித்துள்ள பேட்டியில் சமூகநீதியை வலியுறுத்திப் பேசி இருக்கிறார் மாண்பமை கவாய். “சமத்துவத்தை நிலைநாட்டவே இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இடஒதுக்கீடு, அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும். வாய்ப்புகள் கிடைக்காதவர்களுக்கு உள் ஒதுக்கீடு வழங்க வேண்டும்” என்று சொல்லி இருக்கிறார்.
3. மரண தண்டனைக்கு எதிரான கருத்தை மாண்பமை கவாய் சொல்லி இருக்கிறார். “ஒரு குற்றத்துக்கு மரண தண்டனை மட்டுமே தீர்வாகுமா? ஆகாது. நான் எனது பணிக் காலத்தில் தூக்குத் தண்டனையை ஒருமுறைகூட உறுதி செய்யவில்லை. கடந்த ஆண்டுகளில் வழங்கப்பட்ட பல்வேறு தீர்ப்புகளில் ஒருவரை தூக்கிலிடுவதை விட அவருக்கு பல ஆண்டு சிறை அல்லது சாகும் வரை சிறைத் தண்டனை வழங்கலாம்” என்று சொல்லி இருக்கிறார்.
4. சுதந்திரமான நீதித்துறையை வலியுறுத்தி இருக்கிறார். “நீதித்துறை மீது மக்கள் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை வைத்திருக்க வேண்டும் என்றால் அது சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும். அது தொடர்ந்து நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும்” என்று சொல்லி இருக்கிறார்.
5. நீதித்துறையா, நிர்வாகத்துறையா, நாடாளுமன்றமா? யார் உயர்ந்தவர்கள் என்ற கேள்வி எழுந்து வருகிறது. இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் மட்டுமே உயர்ந்தது. மற்றவை அனைத்தும் அரசமைப்புச் சட்டத்துக்காகப் பணியாற்ற வேண்டும் – என்பது அவரது அழுத்தமான கருத்து ஆகும்.
உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த மாண்பமை கவாய் அவர்களின் சிந்தனைகளை உரியவர்கள் பின்பற்ற வேண்டும்.








